Эҥ јуук улузым,эҥ баалу

« Сок јаҥыс уулы»

Эҥ јуук улузым,эҥ баалу

Кижиниҥ јӱрӱминде ундылбайтан кӱндер, ас эмес. Темдектезе,он классты божодып,аттестат алганы,оноҥ студент болгоны, институт божодып, инженер болуп чыкканы,ӱйине туштаганы, той эткени,оноҥ бир уулду болгоны…

Эмил Эдискинович

Мынайып эки јыл ӧткӧн. Эдиски-Эрик чыдаган.
Эртечиге,Эмилдиҥ энезине кере тӱжине ээн турада отурарга кунукчылду,калганчы ӧйлӧрдӧ эмеген там ла јаҥысканзынып,јӱрди. Ойто јурт јаар кӧчӱп јадайын дезе,јаҥыс уулын јаман айткадый…
-Буттарымда тын јок-деп, ол сок јаҥыс уулына кӧп катап айткан
Эмил ајаруга албаган.

Эртечи кунугып,оорыган..

-Оору энеҥди кичееп болбозым-деп, канча катап айткан.
-Каргандардыҥ туразына апарып сал!
Канайдар, Эмилге јӧпсинерге келишкен (бӱк 199-200)
Мынайып келер јасты ла кӱсти сакыбай, Эмилдиҥ энези божоп калды.

Инга келди,Эмилдиҥ ӱйи

Сакылта

Кыскарта чӱмдемел иш бичигер
Быйан болзын!

Энениҥ сӱӱжи эҥ ле ару,эҥ ле чындык