Աղասի Այվազյան<<Գրախանութ>>

Գիշերը հազար գույն ուներ:Սևն ավելի սև էր,սպիտակը ` սպիտակ,կապույտ `ավելի կապույտ,հնչյունները ավելի պայծառ

 Արամը փոքրիկ էր, և ծերուկի հայացքը նրա  գլխավերևում էր: Թվում էր, որ նա չէր կարողանում ցույց տալ, որ ինքը գոյություն ունի…
Ծերուկը դանդաղորեն մի գիրք տվեց Արամի կողքի կանգնածին: Անհամբերությունը այլևս չափ չուներ:

Հետո գրավաճառը մոտեցավ ցուցափեղկին, և մի գիրք վերցնելով, բերեց տվեց մի ուրիշ կնոջ: Դա «Երեք հրացանակիրները» չէր:

Հրացանակիրների ընկերասիրությունը,անձնազոհությունը,արդարամտությունը և աշխարհի գեղեցկությունն ու ներդաշնակությունն իմ մեջ ցնծություն էին առաջացնում:

Ես առաջին անգամ իմ կյանքում զգացի, թե ինչ ծանր,հեղձուցիչ , տհաճ համ ունի անարդարությունը…..

Հեղձուցիչ

Կապույտ

Ցնծություն

Երկյուղ

Աղերսել

Տղան

Ծերուկը

Արդարությունն ունի երկու «երես»` իրավական և բարոյական, որոնցից առաջինը կարգավորվում է օրենսդրությամբ, իսկ երկրորդը` հասարակական կյանքի այն կանոններով, որոնք անվանում են բարոյական նորմեր։
Առաջին դեպքում արդարությունն ապահովվում է օրենքների, որոշումների, հրամանագրերի, կարգերի և իրավական այլ փաստաթղթերի միջոցով, որոնցից բխում է, թե ինչ իրավունքներ և պարտականություներ ունի մեզնից յուրաքանչյուրը։

Արդարությունը ենթադրում է բարու և չարի այնպիսի առնչություն, որի հիմքում ընկած է հասարակության շահը և որը ճիշտ է, պատշաճ, բանական, բնականոն, բարոյական, գեղեցիկ։

Անարդարություն, որ բույն է դնում մարդու հոգու մեջ, գորշացնում գույները, աղարտում հոգու հայելին: Անարդարություն, որը զգալով մարդ հիասթափվում է ամեն ինչից, կորցնում ինքնագնահատման չափանիշը, օրերին նայում վիրավոր սրտով:

Տրված ածանցներով կազմիր բարդ ածանցավոր և ածանցավոր բառեր
Ան-,ապ-,դժ-,տ-,չ
-ական,վոր,-ք,-մունք,-ոտ