Մառախուղ և ամպեր

Մթնոլորոտի խոնավությունը

Մթնոլորտում ջուրն առաջանում է Երկրի մակերևույթի տարբեր մասերից կատարվող գոլորշացման շնորհիվ:


Գոլորշացումը տեղի է ունենում
ջրային ավազաններից (օվկիանոս, ծով, գետ, լիճ և այլն)
հողից,
բույսերից 



Այս պրոցեսն ընթանում է միշտ, բայց տարբեր չափով: Որքան տվյալ մակերևույթը շատ է տաքանում արեգակից, այնքան գոլորշացումը մեծ է:



Այսպիսով՝ ջերմաստիճանը բարձրանալիս շատանում են օդում գտնվող ջրային գոլորշիների չափը: Սակայն այդ քանակր չի կարող անսահման մեծանալ: Յուրաքանչյուր ջերմաստիճանում գոյություն ունի գոլորշիների առավելագույն չափ:


Մառախուղն առաջանում է ուշ երեկոյան կամ վաղ առավոտյան, երբ օդի ջերմաստիճանր կտրուկ նվազում է, ջրային գոլորշիները սառչելով, այլևս չեն կարողանում բարձրանալ և կուտակվում են երկրամերձ շերտում:


Երբ  գոլորշիների քանակը տվյալ ջերմաստիճանում հասնում են առավելագույնի և այլևս չի մեծանում,  այն համարում են հագեցած: Օդր գոլորշիներով հագենալուց հետո առաջանում են տեղումներ:


Ջրային գոլորշիներ պարունակող օդն անվանում են խոնավ: Օդը բնութագրում են բացարձակ և հարաբերական խոնավություններով։


Հարաբերական խոնավությունր չափում են խոնավաչափով:

Ամպերր տարբերակում են ըստ իրենց արտաքին տեսքի և բարձրության: Կան ամպերի տասնյակ տեսակներ, սակայն առանձնացնում են երեք հիմնական խումբ՝

 կույտավոր (առաջացնում են տեղատարափ անձրև ու կարկուտ)



շերտավոր (առաջացնում են մանրամաղ անձրև կամ ձյուն) 

փետրավոր (տեղումներ չեն առաջացնում)